paano naman ako?

sige nga? sagutin mo? paano naman ako?

ang sama mo.. di mo manlang naisip na masasaktan ako sa gagawin mo! ,, bigla bigla kang nagbibitiw ng mga salita ng di mo muna iniisip.. pangalawang beses ko na tong niyaya ka sa gimik,, pero pangalawang beses mo nandin tong tingihan lagi mo nalang sinasabi “wala akong pera” o di kaya “di ako papayagan” hayy naku,, pero pag iba okay ka? anu yun chamba? o sinasadya na?,, ang hirap nun.. masakit ehh.. sobra.. tapos kanina.. kanina.. hindi ko na kinaya ang snabi m..

paano naman ako?.. sagutin mo nga? pano naman sa birthday ko? hindi ka ba pwedeng pumunta? bawal ba? masama ba? wala kang pera? di ka papayagan? eh ano? yun nga lang yung araw na makaksama kita na wala ang mga katropa mo!, yun lang ang araw na libreng libe akong kausapin at lapitan ka na walang magsasabi sakin ng kung ano ano! ,, kung kaya ko lang sana gumawa ng paraan para makasama kita gagawin ko,, pero hindi ko kaya! hindi naman kasi tayo close ehh.. at tska hindi din kita pwedeng lapitan sa school dahil may mga matang nakabantay sa bawat kilos ko..!

pwede bang tulungan mo ako? sagipin mo naman ako,, hindi ko na kaya,, hindi ko na talaga kaya,, hindi lang ikaw ang dahilan pati sila,, ikaw ,, ikaw ang kahinaan ko.. inaamin ko.. ikaw lang.. ang daya lang nasa kanila ka.. nasa kanila ang alas…